سطرهای سپید
سطرهای دفتر مرا مو به مو حساب کن
قالب وبلاگ

 

خداوندا در اين سالي كه در پيش است

نمي دانم چه تقديري مرا فرموده ايي لكن

درآغاز طلوع روشن سالي كه مي آيد

كمك كن تا رها سازم ز خود

من كوله بار هزار و سيصد و افسوس            هزار و سيصد و اندوه

خدايا مهربانم كن       تو چشمان مرا با نور خود بگشا

تو لبخند رضايت عطايم كن        بفهمان زندگي زيباست

خداوندا تو راه سبز ايمان را نشانم ده            تو نيكي پيشه ام فرما

كه راه حق صبورانه بپيمايم         و هرگز من نباشم از زيانكاران

تو اي آموزگار پاك خوبي ها              تو راه مهرورزي را نشانم ده

تو راه مهرورزي را نشانم ده      بگير دست تنهاي مرا در دست پر مهرت

طبيبا اي كه نامت مرم دردم      شفايي مرحمت فرما

تو را مي خوانمت اينك          اجابت كن مرا اي منتهاي رهجويان

تو بر مبناي اين هستي

خداوندا

نمي دانم چه تقديري مرا فرموده ايي لكن

براي مردمان خوب اين وادي

عطا فرما

هزار اميد

هزار و سيصد آگاهي

هزار و سيصدو هشتاد بهروزي

هزار و سيصد و هشتاد و پنج لبخند زيبا را

[ سه‌شنبه ٢٩ فروردین ۱۳۸٥ ] [ ٧:۱٥ ‎ق.ظ ] [ رژانو صفریان ] [ نظرات () ]

و آنگاه آفتابگرداني از گوشه ايي طلوع كرد و به ميان كارهاي ما سرك كشيد .و ما هيچ ندانستيم آمدنش از كدامين سو بود .مي ديديمش كه هر روز از سحرگاهان يك جا مي نشيند و بالا آمدن خورشيد را نظاره مي كند و تا شامگاهان همچنان روي بر او نگاه مي دارد و با او مي گردد .آنگاه تازه دانستيم كه چرا به او مي گويند «آفتابگردان». و از آنجايي كه خورشيد در اسطوره ها نماد حقيقت بود آفتابگردان را نكو داشتيم و خواستيم تا با ما بماند و نشان ما باشد نه به آن نشان كه خود را حقيقت بپنداريم و نه حتي به آن توهم كه روي خود را به سوي حقيقت بدانيم بلكه تنها به نشان آرزويي كه در سويداي قلبمان روئيد ن گرفته بود كه « اي كاش مي توانستيم آن گونه باشيم » و اگر غير از اين بود او هرگز نمي پزيرفت .    

                                        

                                  

[ یکشنبه ٢٠ فروردین ۱۳۸٥ ] [ ٩:۳٥ ‎ب.ظ ] [ رژانو صفریان ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

سطر سطر دفترم جای ردپای توست
صفحات اختصاصی
امکانات وب

فروش بک لینک